Członkom i Sympatykom Klubu Wysokogórskiego Lublin życzymy, aby każda wyprawa zaczynała się od dobrego planu, a kończyła bezpiecznym powrotem. Niech przewyższenia budują formę, a nie zmęczenie, okna pogodowe otwierają się dokładnie wtedy, gdy trzeba, a granica komfortu przesuwa się tylko tam, gdzie jest to świadomym wyborem.
Oby w ścianie zawsze znalazł się właściwy chwyt, na grani — pewny krok, a w zespole — zaufanie. Niech góry uczą pokory, dają radość i nieustannie przypominają, dlaczego warto być wysoko.
Do zobaczenia na szlakach, w ścianach i pod ścianami.
